Fotografie is eigenlijk heel anders begonnen dan ik ooit had gedacht. Mijn droom was altijd om agente te worden. Daarom volgde ik de opleiding HTV, als vooropleiding voor de politie.

Halverwege 2019 veranderde dat ineens. Ik kreeg een burn-out waar ik uiteindelijk 3,5 jaar in heb gezeten. In die periode lukte eigenlijk niets meer. Werken ging niet, sociale dingen waren te veel en zelfs de kleinste dingen kostten energie. Ik heb mijn opleiding wel afgerond, maar daarna kwam alles stil te liggen.

Na een lange tijd zoeken en proberen kwam ik er via een psycholoog achter dat ik ADHD heb. Dat veranderde veel. Er viel zoveel op zijn plek en eindelijk kwam er ruimte om stap voor stap te herstellen.

In de zomer van 2022 begon het weer een beetje te kriebelen: ik wilde iets doen. Maar wat? Mijn broertje (zelf fotograaf) zei: “Waarom ga je niet gewoon foto’s maken?”

Dat was eigenlijk het begin.

Ik begon klein, met foto’s van familie en vrienden. Gewoon om te kijken of het iets voor mij was. Maar ik merkte al snel dat ik dit écht leuk vond. Ik bedacht een naam, maakte een website en in november 2022 zette ik alles online onder de naam Just Freeze It, omdat ik het liefst momenten even wil stilzetten.

Al snel kwamen de eerste aanvragen.
Dat had ik nooit gedacht.

Met vallen en opstaan ben ik verder gegaan. De ene shoot ging beter dan de andere, maar ik leerde. Alles heb ik mezelf aangeleerd. Soms twee stappen vooruit, soms weer eentje terug. Maar langzaam begon ik mijn eigen stijl te vinden. En steeds vaker dacht ik, dit klopt.

In mei 2024 heb ik mezelf ingeschreven bij de KVK. Een stap die spannend was, maar ook goed voelde.

Na mijn inschrijving groeide alles langzaam verder. Ik kreeg steeds meer aanvragen, zelfs voor bruiloften, zo bijzonder om daar onderdeel van te mogen zijn.

Ik bleef mezelf ontwikkelen en werd steeds zekerder in wat ik doe. Niet omdat alles altijd perfect ging, maar juist doordat ik bleef doorgaan. Omdat ik het zo graag goed wil doen.

In die periode gebeurde er ook veel in mijn persoonlijke leven. In oktober 2024 raakte ik zwanger, maar helaas eindigde dit in een miskraam. Een intense periode, waarin alles even stil leek te staan.

Niet lang daarna raakte ik opnieuw zwanger. Deze zwangerschap was pittig, vooral in het begin. Veel misselijk, weinig energie, waardoor ik het rustiger aan moest doen met shoots. Soms nam ik extra hulp mee, soms koos ik ervoor om minder werk aan te nemen.

En dat was oké.

Op 31 oktober 2025 werd onze dochter June geboren.

Vanaf het eerste moment zaten we op een roze wolk. Zo gelukkig en dankbaar voor alles wat zij in ons leven brengt.

Soms zou ik die eerste momenten nog eens willen beleven. Juist daarom ben ik ze blijven vastleggen, ook met mijn telefoon. Die kleine, alledaagse momenten zijn zó waardevol.

Inmiddels kijk ik die foto’s vaak terug. Met tranen in mijn ogen, omdat ik zie hoe snel het gaat.
Maar vooral met heel veel dankbaarheid dat zij er is.

Na mijn verlof ben ik opnieuw gaan kijken naar wat bij mij past. Ik werk nu bewust, met shoots waar ik echt blij van word. Denk aan newborns, kleine gezinnen, koppels en zwangerschap. Bruiloften doe ik nog steeds, maar in een kleinere vorm die beter bij mijn leven van nu past.

Veel zin om weer nieuwe mensen te leren kennen en hun verhaal vast te leggen.

Inmiddels heb ik bijna 2 jaar ervaring sinds mijn inschrijving bij de KVK.
Ik heb al meer dan 60 shoots mogen doen, waaronder 10 bruiloften.

Elke shoot, elk gezin en elk stel heeft mij weer iets geleerd.
En nog steeds leer ik bij, elke keer opnieuw.

Wat voor mij het belangrijkste blijft?
Dat jullie jezelf kunnen zijn. Dat het ontspannen voelt.
Dat jullie foto’s krijgen waar je later met een glimlach en misschien een traan op terugkijkt.